فریدون سه پسر داشت

رمان «فریدون سه پسر داشت» اثری برجسته و نمادین در ادبیات معاصر و مهاجرت ایران است. این کتاب با الهام از اسطوره‌های شاهنامه، سرنوشت پرالتهاب یک خانواده را در دل تحولات سیاسی دهه‌های اخیر روایت می‌کند.

داستان درباره چهار برادر است که هر یک نماینده یک جریان فکری و سیاسی متفاوت در دوران انقلاب هستند. تقابل این ایدئولوژی‌ها در نهایت شیرازه خانواده را از هم می‌پاشد و به آوارگی، جنون و تراژدی ختم می‌شود.

عباس معروفی، داستان‌نویس و روزنامه‌نگار صاحب‌سبک، با استفاده از تکنیک جریان سیال ذهن و نثری شاعرانه، به کالبدشکافی دردهای تاریخی و اجتماعی انسان معاصر ایرانی می‌پردازد.

خواندن این رمان تکان‌دهنده به دوستداران ادبیات سیاسی و روان‌شناختی که به دنبال درک پیامدهای تقابل‌های ایدئولوژیک در جامعه ایران هستند، به شدت پیشنهاد می‌شود.